دم اسب equisetum hyemale L. یا horsetail و به عربی ذنب الخیل و آمسوخ، گیاهی است سه کربنه پایا و ارتفاع آن بین 60-20 سانتی متر و در نواحی مرطوب و اراضی باتلاقی و سایه پسند و زیر درختان و در حاشیه جنگلها و عموما در فصل بهار رشد می کند. دم اسب در شمال ایران و کشورهای اروپایی، آسیا و ارتفاعات هیمالیا بطور خودرو می روید. این گیاه دو نوع ساقه دارد. نخست ساقه های بارور اسپوردار و قرمز که کوتاه و پوشیده از برگهای کشیده زبر و به هم چسبیده است و دیگری ساقه نازا که برنگ سبز بوده که بعد از آن رشد می کند و مصرف طبی دارد. این ساقه ها بلند راست، گره دار و دارای شاخه های سبز و شکننده می باشند. این گیاه در اروپا و چین به صورت داروئی استفاده می کنند. این گیاه سرشار از سلیس است و 70 درصد خاکستر آن حاوی این ماده می باشد. و به همین علت بنام Silica نیز معروف است. از ساقه های آن برای جلا دادن چوب های قیمتی استفاده می شود. خاکستر این گیاه معده و روده را پانسمان می کند و جلوی تخمیرات غیرطبیعی را می گیرد. همچنین به علت داشتن مواد معدنی برای جلوگیری از کرم خوردگی دندان ها و درمان نقرس و سنگ کلیه استفاده می شود. از ضماد آن جهت التیام جراحات و زخم های سخت استفاده می شود. گیاه فوق را از کنار رودخانه بابل رود جمع آوری و با استفاده از دستگاه آون در آزمایشگاه خشک و از آن عصاره پروپیلن گلایکول که ماده موثره آن فلاونویید است بدست آورده که این ماده به صورت مصرف تونیک (ماده انرژی زا)، نرم کننده مو مورد استفاده قرار میگیرد. با استفاده از دستگاه کلونجر ماده موثره کل آن در آزمایشگاه استخراج و سپس مقدار پروپیلن گلایکول موجود در فلاونویید آن با استفاده از TLC مورد شناسایی و ارزیابی قرار گرفت.

گزنه uritica diocia گیاهی یکساله علفی و دارای ساقه ای راست به ارتفاع 100-50 سانتی متر و از ریشه های خزنده آن پا جوش ها در کلیه جهات خارج می شود. این گیاه دارای کرکهای ترشحی گزنده و غیره گزنده و اگسالات کلیسم به صورت بلورهای درهم اند. گلهای این گیاه در فاصله ماه های خرداد و شهریور ظاهر می شود قسمت های مختلف گیاه گزنه: گل، برگ، ریشه و ساقه دارای خواص درمانی و دارویی است این گیاه حاوی سکرتین می باشد که یک محرک قوی برای غدد مترشحه معده، روده، کبد و کیسه صفر است. در واقع در تنظیم چربی خون و قندخون نقش دارد. اما گزلین ماده موثر بدست آمده از گیاه گزنه اثری شبه انسولین دارد. گزلین سبب تسهیل و ورود گلوکز به درون سلول می شود گزلین با ایجاد منفذ در جدار سلول قادر به انتقال گلوکز به درون سلول است. مولکول های ده گانه گزلین به هم چسبیده و ایجاد تونل کرده و موجب ورود قند یا گلوکز به داخل سلول می شود به این ترتیب قندخون پایین می آید اهمیت آن این است که به طریق خوراکی نیز قادر به کاهش قندخون می باشد. عصاره گیاه با استفاده از دستگاه کلونجر در آزمایشگاه استخراج و با بررسی و مطالعه آن در آزمایش های بالینی، و به دلیل وجود ترکیبات استروتیدی که دارای خواص آنتی اکسیدانی است از آن به طور وسیعی در درمان علایم شروع هایپرپلازی پروستات (BPH) مورد مطالعه قرار گرفته است. همچنین گزنه تازه نیز در طب سنتی به دلیل بالا بودن ویتامین K به تقویت جلو گیری از خونریزی کمک می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

در سال های اخیر استفاده از اثرات آللوپاتیک در مدیریت تلفیقی نظر بسیاری از دانشمندان را به خود جلب کرده است. گیاهان دارویی به دلیل داشتن متابولیت های ثانویه از شاخص ترین گیاهان در زمینه مواد آللوکمیکال هستند. در این پژوهش اثر بازدارندگی گیاه خرزهره با نام علمی Nerium oleander بر ویژگی های جوانه زنی کاسنی مورد مطالعه قرار گرفت. بدین منظور اندام های هوایی گیاه خرزهره پس از جمع آوری از سطح شهر ساری و خشک شدن در آزمایشگاه، آسیاب شده و پس از عصاره گیری، از محلول حاصل محلول هایی با غلظت صفر (شاهد)، %20، %40، %60، %80 و %100 حجمی تهیه گردید. آزمایش با شش تیمار شامل غلظت های %20، %40، %60، %80 و %100 عصاره اندام های هوایی خرزهره و تیمار شاهد (آب) انجام شد. بذرهای کاسنی روی کاغذ درون پتری دیش هایی با 3 تکرار قرار گرفت. آزمایش به مدت 21 روز در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. شمارش بذرهای جوانه زده به صورت روزانه انجام شد و ویژگی هایی چون درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، درصد بازدارندگی، طول ریشه و طول ساقه مورد بررسی قرار گرفت. در پایان آزمایش، پس از انجام تجزیه واریانس بر روی داده ها، میانگین تیمارها با آزمون توکی و LSD دسته بندی و مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد بین تیمارهای مورد مطالعه در سطح احتمال 1 درصد تفاوت معنی دار وجود دارد. به طور کلی نتیجه گیری می شود که جوانه زنی کاسنی تحت تاثیر بازدارندگی خرزهره قرار می گیردبه طوری که بذرهای کاسنی تنها در تیمارهای شاهد و 20 درصد قادر به جوانه زنی بودند و در مابقی تیمارها هیچ یک از بذرها قادر به جوانه زنی نبوده اند.